«...Ένα διδακτικό έργο χωρίς... δίδαγμα» απολαύσαμε με τους μαθητές μας, στο κινηματοθέατρο ‘Πάνθεον’, στις 26-03-2025, ημέρα Τετάρτη.
Επρόκειτο για τη θεατρική παράσταση «Ο Μπήντερμαν και οι εμπρηστές», του Μαξ Φρις, σε διασκευή-σκηνοθεσία του Φ.Λάζαρη.
Την παράσταση παρουσίασε η θεατρική ομάδα εκπαιδευτικών «Από κοινού», της Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας, στο πλαίσιο της πολιτιστικής δράσης της μέσα στην εκπαιδευτική κοινότητα, με στόχο την πολιτιστική αναβάθμιση της σχολικής ζωής.
Παρακολουθήσαμε μια μαύρη κωμωδία που συνομιλεί με το σήμερα, όπως όλα τα διαχρονικά μεγάλα αριστουργήματα. Μια κωμικοτραγική αλληγορία που στηρίζεται στη φόρμα του θεάτρου του παραλόγου και αποτελεί μια επείγουσα προειδοποίηση για όλες τις κοινωνίες που αρνούνται να δουν τις αλήθειες που πονάνε, τις ενοχλητικές αλήθειες που κρύβονται σήμερα στη συλλογική μας σοφίτα.
«...Μια ομάδα γυναικών καλείται να υπερασπιστεί έναν κόσμο σε κατάσταση συναγερμού ( Χορός Γυναικών). Αλλεπάλληλες εμπρηστικές επιθέσεις απειλούν να ισοπεδώσουν την πόλη. Την ίδια ώρα, ο Θεόφιλος Μπήντερμαν, ένας αντιπροσωπευτικός τύπος της σύγχρονης κοινωνίας, ένας αστός βολεμένος, τακτοποιημένος, βρίσκεται αντιμέτωπος με το δικό του πιεστικό πρόβλημα: δύο μυστηριώδεις άγνωστοι έχουν εισβάλει στο σπίτι του και ζητούν φιλοξενία. Παίζουν με τον καθωσπρεπισμό και τη γενναιοδωρία του. Άραγε, είναι αυτοί οι διαβόητοι εμπρηστές για τους οποίους προειδοποιούν οι ειδήσεις; Είναι αυτοί οι εκπρόσωποι του φασισμού και του κάθε είδους σκοταδισμού; Κι αν ναι, υπάρχει τρόπος να διασφαλίσει την ως τώρα άνετη ζωή του; Μπορεί να διαφυλάξει το δικό του σπίτι και ας καίγεται του διπλανού; Φοβητσιάρης, ενοχικός (υπεύθυνος για την αυτοκτονία συναδέλφου του), στριμώχνει τους μυστηριώδεις αγνώστους στη σοφίτα του σπιτιού του. Στη σοφίτα κρύβει την ένοχη συνείδησή του. Ο καλλιεργημένος Μπήντερμαν, με την ευρωπαϊκή κουλτούρα , τον ανθρωπισμό του, τις γνώσεις του, δεν διδάσκεται τίποτα στη πράξη. Είναι έτοιμος να επαναλάβει τα σφάλματα και τις απρονοησίες που υπήρξαν ολέθριες και στο παρελθόν. Από την άλλη, οι Γυναίκες του Χορού ψάχνουν να βρουν τον δικό τους ρόλο σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, την ώρα που τα πάντα γύρω καταρρέουν. Με βλέμμα καθαρό, με κίνηση στιβαρή και αποφασιστική καταγγέλλουν την απάθεια και την αδιαφορία και αποκαλύπτουν αλήθειες που καίνε...».
